Atak dronów na rurociąg Petroline: Arabia Saudyjska wstrzymała dostawy ropy

Pełny tekst

Zamknięcie saudyjskiego rurociągu Wschód–Zachód po ataku dronów grozi przerwaniem jednego z najważniejszych szlaków eksportowych ropy na świecie. Kryzys uderza w rynek już osłabiony zakłóceniami w Zatoce Perskiej i rosnącym zagrożeniem dla żeglugi na Morzu Czerwonym.

Arabia Saudyjska czasowo wstrzymała przesył ropociągiem Wschód–Zachód, znanym jako Petroline, po serii ataków dronowych.

Strategiczna droga na Morze Czerwone

Rijad oświadczył, że bezzałogowce nadleciały z Iraku i spowodowały obrażenia oraz szkody w instalacjach w prowincjach Rijad i Medyna. Władze nie podały, kto przeprowadził atak ani kiedy rurociąg może wrócić do pełnej pracy.

Liczący około 1,200 km system łączy saudyjskie pola naftowe nad Zatoką Perską z portem Yanbu nad Morzem Czerwonym. Jego rola gwałtownie wzrosła po ograniczeniu żeglugi przez Cieśninę Ormuz: umożliwiał eksport surowca bez korzystania z trasy kontrolującej dostęp do Zatoki Perskiej.

Przed zamknięciem rurociągiem płynęło około 4–5 mln baryłek dziennie, czyli równowartość 4–5 proc. światowej podaży ropy. Sama techniczna przepustowość systemu jest wyższa i według różnych źródeł sięga 7 mln baryłek dziennie.

Zapasy w Yanbu

Bez dostaw rurociągiem eksporty z Yanbu mogą być podtrzymywane tylko dzięki ropie zgromadzonej w magazynach portowych. Według źródeł branżowych zapasy wystarczą na około pięć do siedmiu dni normalnych wysyłek.

To stawia Aramco przed trudnym wyborem: ograniczyć eksport z Morza Czerwonego, skierować część dostępnego surowca do krajowych rafinerii albo korzystać z mniejszych zapasów poza królestwem, m.in. w egipskich terminalach Ain Sukhna i Sidi Kerir. Te ostatnie nie są jednak wystarczające, by na dłużej zastąpić przepływy przez Petroline.

Rynek będzie teraz obserwował nie tyle formalne zniesienie decyzji o zamknięciu, ile rzeczywistą skalę uszkodzeń stacji pomp. Ataki na takie obiekty mogą unieruchomić cały system nawet wtedy, gdy sama magistrala nie została poważnie naruszona.

Cios w kurczące się rezerwy

Zdarzenie następuje w momencie, gdy globalne mechanizmy amortyzujące wcześniejsze zakłócenia są coraz słabsze. Międzynarodowa Agencja Energetyczna prognozuje, że światowa podaż ropy spadnie w 2026 r. o 5,7 mln baryłek dziennie, czyli o około 6 proc. — bardziej niż przewidywano jeszcze miesiąc wcześniej.

Dla Arabii Saudyjskiej problem ma wymiar szerszy niż jednorazowa awaria infrastruktury. Petroline był jej główną alternatywą dla eksportu przez Ormuz i zarazem narzędziem utrzymania dostaw do odbiorców w Europie oraz Azji.

Jego wyłączenie oznacza, że największy eksporter ropy odzyskuje wprawdzie część elastyczności dzięki zapasom, ale traci strategiczny kanał transportowy właśnie wtedy, gdy inne szlaki stają się mniej bezpieczne.

Nowa presja od strony Jemenu

Ryzyko rośnie również na południowym zachodzie Półwyspu Arabskiego. Huti rozwijają ofensywę w Jemenie i wzmacniają presję na żeglugę w rejonie Bab al-Mandab, wąskiego przejścia między Morzem Czerwonym a Zatoką Adeńską. Zakłócenia w tym punkcie uderzają nie tylko w eksport saudyjskiej ropy z Yanbu, lecz także w transport paliw i towarów przez Kanał Sueski.

W rezultacie Arabia Saudyjska znalazła się między dwoma zagrożonymi korytarzami: Cieśniną Ormuz na wschodzie i Morzem Czerwonym na zachodzie. Zamknięcie rurociągu Wschód–Zachód pokazuje, że alternatywa dla Ormuzu sama stała się celem.

Jeżeli naprawa potrwa tygodnie, presja na ceny ropy oraz fracht morski może wyraźnie wzrosnąć. Jeżeli jednak Aramco zdoła przywrócić choć częściowe tłoczenie, rynek może uznać incydent za poważny, lecz przejściowy test odporności saudyjskiej infrastruktury.

BA/S