FlashFeed

Pełny tekst

Choć nazwa może brzmieć jak kolejny trend z mediów społecznościowych, w rzeczywistości chodzi o autorską metodę opracowaną przez londyńskiego fryzjera Michaela Van Clarke'a. Technika od lat znajduje zastosowanie przede wszystkim przy cienkich włosach oraz fryzurach, którym brakuje objętości i lekkości. Polecana jest kobietom po 50. roku życia, które lubią cięcia typu bob.

Sekret tkwi w tym, że włosy ścina się na sucho

Największa różnica między diamentowym cięciem a klasycznym strzyżeniem leży w sposobie pracy z włosami. Zamiast ciąć je na mokro, fryzjer wykonuje większość pracy na suchych pasmach . Dzięki temu od razu widzi ich naturalną teksturę, kierunek układania się oraz to, jak zachowują się podczas ruchu.

Pozwala to precyzyjniej dopasować fryzurę do indywidualnych cech i preferencji klienta. Zamiast tworzyć uniwersalny kształt, fryzjer modeluje włosy tak, aby współgrały z rysami twarzy i naturalnym sposobem ich układania. Efekt jest bardziej przewidywalny również po umyciu włosów w domu.

To nie klasyczne cieniowanie. Chodzi o trójwymiarowy efekt

Choć diamentowe cięcie wykorzystuje warstwy, jego celem nie jest mocne wycieniowanie końcówek. Technika polega na budowaniu objętości w taki sposób, aby fryzura zyskała ruch, ale jednocześnie zachowała wrażenie gęstości. Włosy unoszą się u nasady, miękko układają wokół twarzy i nie sprawiają wrażenia ciężkich. Delikatne, niemal niewidoczne przejścia między poszczególnymi warstwami sprawiają, że fryzura wygląda naturalnie, niezależnie od tego, czy włosy są idealnie wyprostowane, czy mają lekki skręt.

Bob jest jednym z największych beneficjentów tej techniki

Diamentowe cięcie szczególnie dobrze sprawdza się przy krótszych fryzurach. Klasyczny bob , french bob czy bixie zyskują dzięki niemu więcej lekkości, a jednocześnie nie tracą charakterystycznego kształtu. To dobra wiadomość dla osób, którym zależy na pełniejszej fryzurze, ale nie chcą mocno skracać włosów ani decydować się na bardzo wyraźne cieniowanie.

Dlaczego mówi się o "diamentowym" efekcie?

Nazwa odnosi się do sposobu budowania warstw fryzury. Odpowiednio rozmieszczona objętość sprawia, że włosy delikatnie rozszerzają się na wysokości kości policzkowych i zwężają ku dołowi, tworząc harmonijny kształt przypominający diament. Dzięki temu twarz wydaje się bardziej zrównoważona, a jej rysy optycznie łagodniejsze.

Nie oznacza to jednak, że istnieje wyłącznie jeden obowiązujący kształt fryzury. Technika jest indywidualnie dopasowywana do struktury włosów oraz proporcji twarzy, dlatego u każdej osoby końcowy efekt może wyglądać nieco inaczej.

To propozycja dla osób, które chcą wydobyć z włosów ich naturalny potencjał

Diamentowe cięcie najczęściej poleca się osobom z cienkimi, delikatnymi lub pozbawionymi objętości włosami. Nie zmienia ich struktury, ale pozwala wykorzystać sposób, w jaki naturalnie się układają. Dzięki temu fryzura nie wymaga codziennego tapirowania ani wielu produktów stylizujących, by wyglądała lekko i świeżo.

Najlepiej prezentuje się na krótkich i średnich długościach, zwłaszcza w bobach oraz innych fryzurach kończących się w okolicy żuchwy lub ramion. To właśnie na nich najłatwiej zauważyć efekt większej objętości, miękkiego ruchu i harmonijnie wymodelowanego kształtu, który jest znakiem rozpoznawczym diamentowego cięcia.

Pełny tekst

Choć Justyna Świetlicka najczęściej kojarzona jest z podróżami po Azji, równie mocne wspomnienia przywiozła z Afryki. W rozmowie z Sabiną Ziębą opowiada o sześciotygodniowej wyprawie przez Republikę Południowej Afryki, Eswatini, Namibię i Mauritius, zdradzając, dlaczego właśnie safari organizowane na własną rękę okazało się jednym z największych podróżniczych przeżyć w jej życiu .

Safari na własną rękę w Afryce. „Nie wiedziałam, że można podróżować w ten sposób”

Jednym z największych zaskoczeń podczas afrykańskiej wyprawy okazało się safari organizowane bez udziału biura podróży. Do takiego sposobu podróżowania zainspirowała ją relacja zaprzyjaźnionej podróżniczki, która pokazała, że Park Krugera można zwiedzać samodzielnie wynajętym samochodem. Razem z przyjacielem zdecydowała się więc przemierzać park własnym autem od wschodu aż do zachodu słońca, zatrzymując się wszędzie tam, gdzie pojawiały się dzikie zwierzęta.

Jak przyznaje, przed wyjazdem wydawało jej się, że wielogodzinne jeżdżenie po parku i wypatrywanie zwierząt może okazać się monotonne. Rzeczywistość szybko zweryfikowała te wyobrażenia . – Nie wiesz, gdzie będą zwierzęta, nie wiesz, jakie spotkasz i czy za następnym zakrętem będzie lew albo lampart – wspomina. Właśnie ta nieprzewidywalność sprawiła, że safari stało się jednym z najbardziej emocjonujących doświadczeń całej podróży.

Po odwiedzeniu Parku Krugera para przekroczyła granicę z Eswatini , niewielkim państwem położonym między RPA a Mozambikiem. Tam spędzili dwie noce w miejscu, z którego mogli obserwować nosorożce niemal spod własnego domku . Justyna podkreśla, że podobną wyprawę można zorganizować samodzielnie również wypożyczonym samochodem, wcześniej uzyskując zgodę na przekroczenie granicy. Jej zdaniem właśnie takie podróże, pozostawiające przestrzeń na spontaniczne odkrycia i kontakt z naturą, zapadają w pamięć na najdłużej.

Namibia zachwyciła ją bardziej niż Mauritius. Ten kraj trafił do jej podróżniczego top 3

Po safari przyszedł czas na kolejną część afrykańskiej wyprawy – Namibię , która do dziś pozostaje jednym z trzech najpiękniejszych miejsc odwiedzonych przez Justynę Świetlicką. Razem z towarzyszem podróży przemierzała kraj samochodem 4x4 z namiotem na dachu , nocując w otoczeniu pustyni i rozległych, niemal bezludnych krajobrazów. To właśnie tam, jak przyznaje, najmocniej odczuła potęgę natury. – Stajesz i przypominasz sobie, że jesteś tylko małym człowiekiem, małym pyłem na tej planecie – mówi. Zachwyciły ją rozległe pustkowia, surowe krajobrazy i poczucie przestrzeni, którego nie doświadczyła nigdzie indziej.

W rozmowie zdradza również, że obok Namibii w jej osobistym zestawieniu najpiękniejszych miejsc znajdują się Islandia i Peru . Islandię odwiedzała już kilkukrotnie o różnych porach roku i za każdym razem odkrywała ją na nowo, natomiast Peru zapamiętała nie tylko dzięki Machu Picchu czy Kolorowym Górom, ale również z powodu możliwości połączenia surfingu z nauką kitesurfingu.

W podcaście opowiada także o swoich mieszanych odczuciach po wizycie na Mauritiusie , który – mimo rajskich plaż – nie zrobił na niej tak dużego wrażenia jak Madera czy Hawaje. Przyznaje również, że coraz bardziej ciągnie ją do miejsc mniej oczywistych, gdzie podróż wciąż wiąże się z wyzwaniem, a nie tylko z odhaczaniem najpopularniejszych atrakcji.

Posłuchaj całej rozmowy o podróżach Justyny Świetlickiej

Safari na własną rękę w Afryce to tylko jeden z wielu tematów poruszonych w najnowszym odcinku podcastu „ Solo przez świat ”. W rozmowie z Sabiną Ziębą Justyna Świetlicka opowiada również o rowerowych wyprawach przez Azję i Indie, życiu cyfrowej nomadki, najciekawszych kuchniach świata, surfingu, randkowaniu w różnych częściach świata, oraz kierunkach, które wciąż znajdują się na jej podróżniczej liście marzeń. Cały odcinek podcastu „Solo przez świat” z Justyną Świetlicką jest dostępny na kanale YouTube National Geographic Polska i w serwisie Spotify .

View Ediplayer on the source website

Źródło: National Geographic Polska

Nasza ekspertka

Sabina Zięba

Podróżniczka i dziennikarka, wcześniej związana z takimi redakcjami, jak m.in. „Wprost”, „Dzień Dobry TVN” i „Viva”. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o ciekawych kierunkach i turystyce. Miłośniczka dobrej lektury i wypraw na koniec świata. Uważa, że Mark Twain miał słuszność, mówiąc: „Za 20 lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj”.