FlashFeed

Pełny tekst

Spis treści:

Początki rozwoju Tajpej

Okres japoński i powojenna historia miasta

Turystyczne znaczenie miasta

Nowoczesne oblicze stolicy Tajwanu

Dlaczego warto odwiedzić Tajpej?

Położenie geograficzne miało ogromny wpływ na rozwój miasta. Tajpej znajduje się stosunkowo blisko północnego wybrzeża, a jednocześnie jest naturalnie osłonięte przez pasma górskie. Dzięki temu przez lata mogło rozwijać się jako ważny ośrodek handlowy i komunikacyjny. Obecnie stanowi serce tajwańskiej gospodarki oraz jeden z najważniejszych ośrodków technologicznych w Azji.

Klimat miasta jest wilgotny i subtropikalny. Lata bywają bardzo gorące oraz deszczowe, natomiast zimy są łagodne. Od czerwca do października region znajduje się pod wpływem tajfunów , które regularnie pojawiają się nad zachodnią częścią Oceanu Spokojnego .

Początki rozwoju Tajpej

Historia stolicy Tajwanu jest stosunkowo młoda, ale niezwykle interesująca. Zanim pojawili się osadnicy z Chin kontynentalnych, obszar obecnego miasta zamieszkiwali przedstawiciele ludów rdzennych, przede wszystkim Ketagalanowie.

Początki nowoczesnego miasta sięgają XVIII wieku , kiedy do północnej części Tajwanu zaczęli napływać osadnicy z południowo-wschodnich prowincji Chin. Powstające osady rozwijały się dzięki handlowi, szczególnie eksportowi herbaty, który w XIX wieku przyniósł regionowi znaczące korzyści gospodarcze.

Okres japoński i powojenna historia miasta

W drugiej połowie XIX wieku Tajpej zaczął pełnić coraz ważniejszą funkcję administracyjną. Dynamiczny rozwój został jednak przerwany przez wydarzenia związane z I wojną chińsko-japońską. W 1895 roku Tajwan przeszedł pod panowanie Japonii , a Tajpej funkcjonował pod nazwą Taihoku. Okres japoński pozostawił trwały ślad w przestrzeni miejskiej. Powstały budynki administracyjne oraz nowoczesna infrastruktura. Wiele charakterystycznych obiektów, które można oglądać do dziś, wywodzi się właśnie z tego okresu.

Po zakończeniu II wojny światowej Tajwan znalazł się ponownie pod kontrolą władz chińskich. Przełomowym momentem okazał się rok 1949 , gdy po zwycięstwie komunistów w chińskiej wojnie domowej do Tajpej przeniósł się rząd Czang Kaj-szeka. Od tego czasu miasto pełni funkcję stolicy państwa i pozostaje centrum życia politycznego Tajwanu.

Turystyczne znaczenie miasta

Jednym z największych atutów stolicy Tajwanu jest różnorodność. W ciągu jednego dnia można zwiedzić zabytkową świątynię, odwiedzić jedno z najważniejszych muzeów prezentujących sztukę i artefakty dawnych Chin, podziwiać panoramę miasta z wysokości ponad 500 metrów, a wieczorem wybrać się na słynny nocny targ.

Dużą rolę odgrywa również wygodny transport publiczny . Rozbudowana sieć metra pozwala szybko dotrzeć do najważniejszych atrakcji, a nowoczesne połączenia kolejowe umożliwiają sprawne podróżowanie po całym Tajwanie.

Turystów przyciągają także walory przyrodnicze. Na obrzeżach miasta znajdują się wzgórza, gorące źródła i szlaki prowadzące przez zielone krajobrazy północnego Tajwanu . Dzięki temu Tajpej może być zarówno celem city breaku , jak i punktem wyjścia do dalszego poznawania wyspy.

Najważniejsze zabytki

Dużym zainteresowaniem cieszy się Hala Pamięci Czang Kaj-szeka . Monumentalny kompleks powstał dla upamiętnienia wieloletniego przywódcy Republiki Chińskiej, który po 1949 roku przeniósł swój rząd na Tajwan. Rozległy plac, reprezentacyjne schody oraz charakterystyczna architektura sprawiają, że jest to jedno z najbardziej rozpoznawalnych miejsc w Tajpej. Sam Czang Kaj-szek pozostaje jednak postacią budzącą liczne kontrowersje. Krytycy zwracają uwagę na autorytarny charakter jego rządów oraz akty terroru.

Osoby zainteresowane historią i sztuką powinny odwiedzić Narodowe Muzeum Pałacowe . Placówka przechowuje jedną z najcenniejszych kolekcji chińskich dzieł sztuki na świecie. W zbiorach znajdują się bezcenne porcelany, malowidła oraz inne artefakty liczące nawet kilka tysięcy lat.

Nieodłącznym elementem krajobrazu miasta są również świątynie. Największą sławą cieszy się świątynia Longshan , której początki sięgają XVIII wieku. To doskonały przykład tradycyjnej architektury religijnej oraz miejsce, gdzie można obserwować codzienne praktyki duchowe mieszkańców.

Warto odwiedzić także świątynię Konfucjusza, świątynię Bao’an oraz Xingtian . Każda z nich prezentuje nieco inny charakter i pozwala lepiej poznać lokalne tradycje religijne.

Taipei 101 i nocne targi

Najbardziej rozpoznawalnym symbolem miasta pozostaje Taipei 101 . Gdy ukończono jego budowę w 2004 roku, był najwyższym budynkiem świata. Wieżowiec mierzy ponad 500 metrów i do dziś należy do najbardziej charakterystycznych obiektów Azji . Tarasy widokowe pozwalają podziwiać panoramę całego miasta oraz otaczających je gór.

Ważnym punktem na mapie miasta są również nocne targi . Szczególną popularnością cieszy się targ w Shilin, który wieczorami zamienia się w tętniące życiem centrum gastronomiczne. To właśnie tam można spróbować wielu charakterystycznych potraw kuchni tajwańskiej i poczuć atmosferę codziennego życia mieszkańców.

Nowoczesne oblicze stolicy Tajwanu

Tajpej jest jednym z najważniejszych centrów technologicznych Azji. Swoje siedziby lub regionalne biura posiadają tutaj liczne firmy związane z nowymi technologiami, elektroniką i informatyką . Dynamiczny rozwój sektora high-tech sprawił, że miasto stało się symbolem gospodarczego sukcesu Tajwanu.

Nowoczesność widoczna jest również w przestrzeni miejskiej. Obok historycznych świątyń znajdują się futurystyczne wieżowce, nowoczesne centra handlowe oraz innowacyjne rozwiązania transportowe. Mimo intensywnej urbanizacji miasto zachowuje stosunkowo wysoki poziom komfortu życia, a liczne parki i tereny zielone pozwalają odpocząć od wielkomiejskiego zgiełku.

Dlaczego warto odwiedzić Tajpej?

Tajpej nie jest wyłącznie nowoczesną metropolią ani jedynie historycznym ośrodkiem pełnym zabytków. Jego siłą pozostaje różnorodność oraz umiejętne łączenie tradycji z nowoczesnością.

Podczas zwiedzania można jednocześnie poznawać historię regionu, podziwiać wyjątkową architekturę, odkrywać lokalną kulturę i korzystać z udogodnień jednego z najlepiej rozwiniętych ośrodków technologicznych regionu. To właśnie dlatego Tajpej coraz częściej pojawia się na listach najciekawszych kierunków podróży w tej części świata .

Dla osób zainteresowanych historią, kulturą, architekturą i współczesnym obliczem Azji stolica Tajwanu stanowi miejsce, które zdecydowanie warto uwzględnić w planach podróżniczych.

Źródło : National Geographic Traveler

Nasza autorka

Marzena Wardyn-Kobus

Autorka tekstów z pogranicza przyrody, kultury i podróży. W serwisie tworzy artykuły popularnonaukowe o otaczającym nas świecie, łącząc rzetelną wiedzę z przystępnym językiem i dbałością o szczegóły. Pisze, by zachęcać innych do uważnego kontaktu z przyrodą – nawet tą najbliższą, tuż za domem. Kaszubka mieszkająca na Kujawach, zakochana w górskich szlakach i leśnych bezdrożach. Jej przydomowy ogródek to strefa zrównoważonego eksperymentowania – dąży do tego, by uprawiać rośliny ekologicznie, z szacunkiem dla natury. Wolne chwile spędza z książką, wędrując po lesie lub tworząc makramy.

Pełny tekst

Spis treści :

Jak rozpoznać ugryzienie smoka

Coraz prostszy obraz hobbitów

Sukces bez polowania i ognia

Przez ponad dwadzieścia lat odkryty na indonezyjskiej wyspie Flores niewielki, wymarły gatunek człowieka intrygował naukowców swoimi zaskakująco rozwiniętymi umiejętnościami. Jak sądzono, mierzący około metra wzrostu ludzie, mimo niewielkich mózgów, wytwarzali złożone narzędzia, posługiwali się ogniem i polowali na dużą zwierzynę. Gatunek nazwano Homo floresiensis , a jego przedstawicieli – ze względu na niski wzrost – „hobbitami” .

Nowe badanie opublikowane w czasopiśmie „Science Advances” podważa jednak jeden z najważniejszych argumentów przemawiających za ich rozwiniętymi zdolnościami. Krótko po odkryciu szczątków H. floresiensis w jaskini Liang Bua w 2003 roku badacze natrafili na ślady na kościach stegodona – wymarłego, karłowatego krewnego słonia. Kości znajdowały się w tych samych warstwach osadów co kamienne narzędzia przypisywane hobbitom. Uznano to za dowód, że polowali na te zwierzęta , choć wniosek opierał się przede wszystkim na współwystępowaniu kości i narzędzi. – Chciałam sprawdzić, czy rzeczywiście da się udowodnić, że H. floresiensis był myśliwym, za jakiego uchodził przez dekady – mówi nam dr Elizabeth Grace Veatch , paleoantropolożka z Uniwersytetu w Tybindze i główna autorka badania.

Jak rozpoznać ugryzienie smoka

Aby odróżnić ślady zębów od nacięć pozostawionych przez narzędzia, zespół przeprowadził eksperyment w ogrodzie zoologicznym w Atlancie . Waranowi o imieniu Rinca podano kozią padlinę. Zwierzę żerowało ostrożnie i metodycznie, a badacze zebrali później 72 nadgryzione kości, tworząc zbiór wzorców śladów zębów.

Mikroskopowe porównanie tych kości z kośćmi stegodona wykazało wyraźne różnice . Ślady zębów warana z Komodo są płytkie i szerokie, niekiedy tworzą też charakterystyczny wachlarz prążków. Kamienne narzędzie pozostawia natomiast głębsze i bardziej regularne nacięcie.

Po zmapowaniu obu typów śladów okazało się, że ślady zębów warana koncentrują się w miejscach, gdzie znajdowało się najwięcej mięsa – w okolicach barków i zadu. Sugeruje to, że gady dotarły do padliny jako pierwsze. Nacięcia przypisywane hobbitom występują natomiast głównie na kościach kończyn i żebrach, a więc tam, gdzie pozostawało mniej mięsa.

– Na początku myślałam, że widzę ślady nacięć. Okazało się, że niemal wszystkie były śladami zębów warana – mówi dr Veatch.

Prof. Michael Petraglia z Griffith University, który nie uczestniczył w badaniu, uważa argumenty autorów na rzecz biernego padlinożerstwa za mocne i przekonujące . Dr Anna Kay Behrensmeyer ze Smithsonian Institution zachowuje jednak większą ostrożność. Zwraca uwagę, że rozróżnienie polowania i padlinożerstwa wyłącznie na podstawie śladów na kościach jest z natury trudne, choć przyznaje, że zastosowana metoda odróżniania śladów zębów warana z Komodo od nacięć narzędzi wydaje się przekonująca.

Coraz prostszy obraz hobbitów

To kolejne odkrycie z Liang Bua, które w ostatniej dekadzie stopniowo upraszcza obraz poznawczych zdolności hobbitów . Ich narzędzia okazały się mniej zaawansowane niż sądzono pierwotnie, a wcześniej odkryte dowody używania ognia – po ponownej analizie warstw jaskini – przypisano Homo sapiens , a nie hobbitom.

W nowym badaniu zbadano 3155 fragmentów kości stegodona. Ślady ognia znaleziono tylko na jednym żebrze , i to dokładnie na granicy warstw z czasów hobbitów i późniejszych warstw z czasów Homo sapiens. Podobnie wśród 4240 przebadanych kości szczurów żadna z warstwy hobbitów nie nosiła śladów spalenia, w porównaniu do około jednej na pięć w warstwach H. sapiens.

Sukces bez polowania i ognia

Wyniki rodzą pytanie o pochodzenie hobbitów . Czy wyewoluowali z większego Homo erectus , czy z wcześniejszego, prostszego gatunku o mniejszym mózgu i gabarytach całego ciała? Jak zauważa współautor badania dr Matthew Tocheri z Lakehead University, odpowiedź zależy od tego, czy ogień i polowanie uznamy za elementy repertuaru H. erectus – co wciąż jest przedmiotem dyskusji.

Mimo to naukowcy podkreślają, że brak polowań i ognia wcale nie oznacza porażki ewolucyjnej. Hobbici przetrwali na wyspie niemal milion lat – znacznie dłużej, niż dotychczas istnieje Homo sapiens. – Fakt, że żyli tam jeszcze 50 000 lat temu bez polowania i ognia, mówi sam za siebie – podsumowuje dr Veatch. To dowód doskonałego przystosowania do specyficznych warunków ich wyspy .

Źródło: National Geographic