FlashFeed

Pełny tekst

Współczesne wyzwania geopolityczne, realizacja założeń programu „Tarcza Wschód” oraz nowej ustawy o ochronie ludności i obronie cywilnej wymuszają poszukiwanie innowacyjnych rozwiązań technologicznych o podwójnym przeznaczeniu (dual-use). Budowa podziemnych schronów, magazynów, a także przygotowanie skomplikowanej infrastruktury obronnej w trudnym terenie to zadania, w których kluczową rolę może odegrać ciężki sprzęt inżynieryjny. Firma Mine Master ze Złotoryi, mająca wieloletnie doświadczenie w produkcji maszyn dla górnictwa podziemnego, z powodzeniem dostosowuje swoje unikalne kompetencje do potrzeb sił zbrojnych oraz służb ratowniczych. O technologiach sprawdzonych w ekstremalnych warunkach, planowanej współpracy z wojskowymi instytutami, w tym z Wojskowym Instytutem Techniki Inżynieryjnej (WITI), oraz o tym, jak lekcje z wojny na Ukrainie wpływają na rozwój maszyn inżynieryjnych, rozmawiamy z przedstawicielem firmy Mine Master – Witoldem Hnatem, członkiem zarządu oraz dyrektorem ds. produkcji i sprzedaży.

Pełny tekst

Za koncepcję Parku Żerańskiego odpowiadają pracownie Archigrest oraz TopoScape , które mają już na koncie zwycięstwo w poprzedniej odsłonie tego wydarzenia, za Park Akcji „Burza” . Wyniki konkursu zostaną ogłoszone w październiku 2026 roku . Nominacja potwierdza wysoką pozycję polskiej architektury krajobrazu w Europie.

Park Żerański: tam, gdzie przemysł ustąpił przyrodzie

Park Żerański to unikatowa realizacja, zlokalizowana na terenach dawnego, nigdy w pełni nie ukończonego portu rzecznego , gdzie przyroda zaczęła odzyskiwać przestrzeń przekształconą niegdyś przez człowieka. Projektanci oparli swoją wizję na koncepcji „czwartej przyrody” – ekosystemów odnawiających się na terenach poprzemysłowych.

W krajobrazie parku celowo zachowano relikty dawnej fabryki domów Faelbet oraz betonowy gruz. Mała architektura – altany, pawilony gastronomiczne i wiaty – została wykonana z szarych prefabrykatów z wyeksponowanym kruszywem, co nawiązuje do przemysłowej historii Żerania.

W parku pogodzono funkcje rekreacyjne z wymogami funkcjonowania Kanału Żerańskiego. Dzięki wmontowaniu nowych dalb cumowniczych i pomostów pływających, mieszkańcy zyskali dostęp do nabrzeża , a całość założenia ma z czasem zostać niemal całkowicie wchłonięta przez rozrastający się las.

Warto przypomnieć, że Park Żerański zdobył już nagrodę portalu Property Design .

Polski park w doborowym towarzystwie

Na tegorocznej shortliście konkursu znalazło się 25 projektów z całej Europy , które odzwierciedlają najnowsze trendy w ekologicznym projektowaniu przestrzeni publicznych. Wśród nominowanych jest m.in. Zuidpark w Antwerpii , który przekształcił rozległy parking w miejskie „zielone płuco”.

Innym znaczącym konkurentem jest Catalan Glòries Square w Barcelonie , gdzie dawny węzeł drogowy zamieniono w park stanowiący schronienie przed upałem dla mieszkańców. Na uwagę zasługuje również Ogród Terapeutyczny w Kijowie , stworzony w centrum wystawowym z myślą o wsparciu zdrowia psychicznego i reintegracji weteranów wojennych.

Shortlista obejmuje projekty o bardzo różnej skali – od wielkich założeń, po skromne, lokalne interwencje, takie jak mikro-tamy na greckiej wyspie Ios czy przekształcenie starego parkingu w główny plac portugalskiej wioski Piódão. Wszystkie te realizacje łączy wspólny mianownik: odchodzenie od wielkich i drogich obiektów na rzecz poprawy jakości życia i budowania odporności miast na kryzys klimatyczny.

Nagroda, która wyznacza kierunek rozwoju miast

European Prize for Urban Public Space to prestiżowe wyróżnienie przyznawane od 1999 roku przez Centrum Kultury Współczesnej w Barcelonie (CCCB) , pełniące rolę obserwatorium przemian europejskich ośrodków miejskich. Nagroda promuje przestrzenie publiczne, które są nie tylko estetyczne, ale przede wszystkim funkcjonalne.

Według ekspertów, nominacje w 2026 roku jasno wskazują na cztery kluczowe trendy:

dominację idei „reuse” (ponownego wykorzystania portów, rzek czy parkingów),

traktowanie zieleni jako infrastruktury klimatycznej (retencja wody, bioróżnorodność),

subtelność interwencji,

budowanie zdrowia i integracji sąsiedzkiej.

Jury konkursu docenia projekty, które nie próbują dominować nad otoczeniem, lecz wydobywają zalety miejsca i sprzyjają naturalnym ekosystemom . Sukces Parku Żerańskiego na tym tle pokazuje, że warszawska realizacja idealnie wpisuje się w nowoczesną wizję urbanistyki.

Źródła : Architektura Murator , Publicspace.org

Nasza autorka

Magdalena Rudzka

Redaktorka i wydawczyni National-Geographic.pl. Wcześniej związana m.in. z National Geographic Traveler i magazynem pokładowym PLL LOT Kaleidoscope. Z wykształcenia humanistka (MISH i SNS PAN), ale to przyroda stanowi jej największą pasję. Szczególnie bliskie są jej ekosystemy słodkowodne, a prawdziwym „konikiem” są ryby. W National-Geographic.pl pisze o swoich przyrodniczych pasjach, nauce i medycynie. Prywatnie ceni sobie podróże po nieoczywistych kierunkach, ze szczególnym sentymentem do Europy Środkowej i Wschodniej.

Pełny tekst

Taka stylizacja dłoni to świetny dowód na to, że nie musimy trzymać się utartych schematów i dobierać koloru paznokci pod tonację makijażu. Wystarczy odpowiednio ograć chłodny odcień, aby zyskał wieczorowy, elegancki charakter.

Paznokcie w odcieniu cielo di ghaccio dla dojrzałych kobiet

Zazwyczaj do bordowej pomadki i kremowych, jasnych ubrań dobieramy paznokcie w kolorze ciemnego wina , klasyczną czerwień lub neutralne beże. Charlize Theron poszła w zupełnie inną stronę. Jej lodowobłękitny manicure przełamuje ciepło kremowego żakietu z głębokim dekoltem i ciężar ciemnych ust.

Taki zabieg sprawia, że całość nie wygląda zbyt poważnie ani zachowawczo. Chłodny, pastelowy błękit na dłoniach wnosi świeżość , a jednocześnie nie odciąga uwagi od twarzy. To doskonała wskazówka na to, jak ożywić elegancką stylizację jednym drobnym detalem, unikając przy tym przerysowania i nadmiaru kolorów.

Chłodne pastele na paznokciach mają swoje wymagania

Odcień cielo di ghiaccio jest piękny, ale bywa wymagający w codziennym noszeniu. Chłodne, rozbielone pastele mają tendencję do podkreślania wszelkich zaczerwienień na dłoniach . Jeśli twoja skóra szybko reaguje na zmiany temperatury lub ma wyraźnie różowe podtony, ten kolor może sprawić, że dłonie będą wyglądały na zmarznięte. Zdecydowanie lepiej prezentuje się przy cerach o oliwkowym lub u osób z bardzo jasną, porcelanową skórą bez skłonności do pękających naczynek.

Kluczem do sukcesu przy takich barwach jest perfekcyjnie opracowana płytka . Jasny, kryjący lakier nie wybacza suchych skórek ani nierówności. Najlepiej wygląda na krótkich lub średniej długości paznokciach o naturalnym, lekko zaokrąglonym kształcie. Zbyt długa, ostra płytka w połączeniu z pastelowym błękitem mogłaby stracić swoją elegancję i przybrać nieco przerysowany charakter.

Lodowy błękit plus wyraziste detale i biżuteria

W stylizacji Charlize Theron ogromną rolę odgrywają detale, a dokładniej wyrazista biżuteria. Aktorka połączyła chłodny manicure z bogato zdobionymi pierścionkami z motywem gwiazd. Złote elementy, kamienie oraz szeroka oprawa pierścionka na kciuku dociążają całą kompozycję. Dzięki temu jasnoniebieskie paznokcie nie kojarzą się z letnim luzem, ale stają się częścią przemyślanej, wieczorowej całości.

Nosząc tak jasne kolory, warto pamiętać o tym, co dzieje się wokół nich. Masywne pierścionki, złote naszyjniki czy mocny, ciemny makijaż ust sprawiają, że pastelowy manicure zyskuje zupełnie inny wymiar. Nie jest już tylko grzecznym dodatkiem, ale intrygującym elementem, który świetnie radzi sobie w towarzystwie cięższych, bardziej zdecydowanych akcentów.

View Burdaffi on the source website

Pełny tekst

Historia opisana w prestiżowym czasopiśmie medycznym „Oxford Medical Case Reports” brzmi jak scenariusz filmowy. Kobieta bawiła się na ślubie swojej córki, przeżywając jedne z najpiękniejszych chwil w swoim życiu. Problem w tym, że przez kolejne trzy dni po uroczystości nieustannie skarżyła się na duszności i silny ból w klatce piersiowej . Gdy w końcu trafiła na szpitalny oddział ratunkowy, lekarze natychmiast wdrożyli procedury ratunkowe, podejrzewając, że w jej tętnicach wieńcowych uformował się groźny zakrzep.

Zawał, którego nie było. To „syndrom złamanego serca”

Wyniki badań kobiety były jednak… niecodzienne. Naczynia krwionośne pacjentki okazały się całkowicie drożne, a mimo to jej lewa komora serca nienaturalnie się rozdęła , drastycznie osłabiając zdolność organu do pompowania krwi.

Lekarze zdiagnozowali u niej kardiomiopatię stresową, znaną w medycynie jako zespół takotsubo (TTS) . Zazwyczaj schorzenie to nosi potoczną nazwę „zespołu złamanego serca”, ponieważ wyzwalają je ekstremalnie traumatyczne przeżycia – śmierć bliskiej osoby, rozwód czy nagła utrata pracy.

W tym przypadku mechanizm był identyczny, ale bodziec zupełnie inny. Kobieta padła ofiarą „syndromu szczęśliwego serca” . Okazuje się, że ludzki mózg nie zawsze potrafią odróżnić stres od radości . Nagła eksplozja pozytywnych emocji wywołała w organizmie pacjentki potężny wyrzut hormonów stresu (m.in. adrenaliny) , który dosłownie sparaliżował mięsień sercowy.

Japońska pułapka na ośmiornice w sercu pacjentki

Nazwa takotsubo nie jest przypadkowa. Schorzenie to opisano po raz pierwszy w Japonii w latach 80. XX wieku. Zauważono wówczas, że rozdęta i sparaliżowana lewa komora serca pacjentów przypomina kształtem tradycyjne, ceramiczne naczynie do łowienia ośmiornic (jap. tako-tsubo ).

Kardiomiopatia stresowa to niezwykle rzadkie, ale bardzo groźne zjawisko. Szacuje się, że dotyczy 1 –3% wszystkich pacjentów z podejrzeniem zawału . Wariant wywołany radością jest z kolei absolutnym marginesem medycyny – z danych klinicznych wynika, że „szczęśliwe serce” odpowiada zaledwie za 4% z wszystkich diagnoz TTS . Co ciekawe, choć na kardiomiopatię stresową chorują głównie kobiety w wieku pomenopauzalnym, w przypadku bodźców pozytywnych (np. wygranej na loterii, ślubu, narodzin wnuka) odsetek chorujących mężczyzn jest zauważalnie wyższy niż przy bodźcach negatywnych.

Jednak można umrzeć ze szczęścia

Lekarze z Mount Sinai w Nowym Jorku alarmują, by tego stanu nie bagatelizować. Zespół takotsubo jest w pełni odwracalny, ale w ostrej fazie może być równie śmiertelny co klasyczny zawał mięśnia sercowego . Szczęśliwie 65-letnia pacjentka wróciła do pełni zdrowia, a na łamach medycznego raportu zaznaczyła, że mimo incydentu z radością „czeka na kolejne szczęśliwe chwile w życiu swoich pozostałych dzieci”. Aż dziwnie życzyć jej szczęścia, prawda ?

Źródło: Oxford Medical Case Reports

Nasz autor

Jonasz Przybył

Redaktor i dziennikarz związany wcześniej m.in. z przyrodniczą gałęzią Wydawnictwa Naukowego PWN, autor wielu tekstów publicystycznych i specjalistycznych. W National Geographic skupia się głównie na tematach dotyczących środowiska naturalnego, historycznych i kulturowych. Prywatnie muzyk: gra na perkusji i na handpanie. Interesuje go historia średniowiecza oraz socjologia, szczególnie zagadnienia dotyczące funkcjonowania społeczeństw i wyzwań, jakie stawia przed nimi XXI wiek.