FlashFeed

Pełny tekst

O radosnej nowinie ogród poinformował 15 lipca 2026. Kolejnego dnia malec był już prawdziwym celebrytą , a aby go podziwiać do zoo przybyli dziennikarze, szefostwo Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska, a nawet prezydent miasta.

Historyczne narodziny w Płocku

Zoo podkreśla, że narodziny tapira malajskiego to historyczny sukces . W ogrodach na całym świecie żyje około 200 osobników. W ciągu ostatniego roku w niewoli urodziło się ich tylko 7, z czego 3 w Europie. Polski maluch jest czwarty na kontynencie i pierwszy w naszym kraju.

Jego urocze ubarwienie w kropki zmieni się w inny wzór , gdy osiągnie dojrzałość. Dorosłe tapiry malajskie wyglądają jakby zanurzyły zad, nogi i głowę w czarnej farbie, podczas gdy reszta ciała pozostaje biała. Łaciate ubarwienie utrzyma się do wieku około pół roku.

W polskich ogrodach zoologicznych przebywa jeszcze jedna para tapirów malajskich – w Łodzi . W czerwcu 2026 roku do samca o imieniu Willy dołączyła partnerka . A zatem są szanse na kolejne narodziny w nadchodzących latach.

Tapir malajski. Zagrożony mieszkaniec tropikalnych lasów

Tapir malajski ( Tapirus indicus ), zwany także tapirem czaprakowym lub czaprakowatym , zamieszkuje w naturze część Azji Południowo-Wschodniej. Dwie izolowane populacje występują w: Mjanmie, Malezji i Tajlandii , oraz na Sumatrze.

Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody uznaje ten gatunek za zagrożony wyginięciem . Najnowsze, choć wymagające już aktualizacji dane z 2014 roku, mówią o około 2500 osobników żyjących na wolności . Rozmnażanie w niewoli jest więc kluczowe dla przetrwania tego gatunku.

Ciąża tapira malajskiego trwa 11-13 miesięcy , a samica rodzi tylko jedno młode. Większość informacji o rozrodzie zebrano właśnie w niewoli, co tym bardziej podkreśla ogromną rolę współczesnych ogrodów zoologicznych w ochronie przyrody.

Źródło : Zoo Płock

Nasza autorka

Magdalena Rudzka

Redaktorka i wydawczyni National-Geographic.pl. Wcześniej związana m.in. z National Geographic Traveler i magazynem pokładowym PLL LOT Kaleidoscope. Z wykształcenia humanistka (MISH i SNS PAN), ale to przyroda stanowi jej największą pasję. Szczególnie bliskie są jej ekosystemy słodkowodne, a prawdziwym „konikiem” są ryby. W National-Geographic.pl pisze o swoich przyrodniczych pasjach, nauce i medycynie. Prywatnie ceni sobie podróże po nieoczywistych kierunkach, ze szczególnym sentymentem do Europy Środkowej i Wschodniej.