FlashFeed

Pełny tekst

Jest tak lekki, że prawie nie czuć go na twarzy. Widać i czuć za to efekty, jakie daje przy regularnej aplikacji. Choć został stworzony głównie z myślą o wysokiej ochronie przeciwsłonecznej (i sprawdza się w tym doskonale) w praktyce jest także świetnym kremem nawilżającym, który wspiera syntezę kolagenu, a tym samym spowalnia procesy starzenia. Polki go uwielbiają, dlatego tak szybko stał się bestsellerem.

Ultralekki krem SPF50 Our Lightest Resibo

Ten krem zachwyca od pierwszej aplikacji – swoją lekkością, delikatnością i przyjemnym nawilżeniem. Zawiera fotostabilne filtry UVA i UVB nowej generacji, które skutecznie chronią przed fotostarzeniem, przebarwieniami i podrażnieniami, więc działa nie tylko tu i teraz, ale przede wszystkim długofalowo. To produkt, który stał się ulubieńcem Polek od razu po tym, kiedy trafił do sprzedaży i wciąż zbiera mnóstwo pozytywnych komentarzy.

View Burdaffi on the source website

Jak stosować ultralekki krem Our Lightest Resibo?

Ten lekki jak piórko krem możesz nakładać rano, wieczorem i kiedy tylko ci wygodnie. Ma tak delikatną formułę, że dobrze sprawdza się także przy skórach wrażliwych i problematycznych – nie zapycha porów i nie obciąża skóry (możesz nakładać go również na okolice oczu). Warto pamiętać, że nie krem Our Lightest nie jest wodoodporny, dlatego należy go reaplikować po każdym kontakcie skóry z wodą.

Świetnie sprawdza się za to pod makijażem – nie roluje się, nie waży podkładu, tylko doskonale stapia się ze skórą - trochę jak wodne serum. Możesz też nosić go solo, ponieważ zostawia na skórze piękne, subtelnie satynowe wykończenie i naturalny efekt soft glow – skóra po prostu wygląda po nim świeżo i promiennie.

Krem do twarzy z SPF50 Our Lightest Resibo – skład

Formuła ultralekkiego kremu z SPF50 polskiej marki Resibo w ponad 80% opiera się na składnikach pochodzenia naturalnego, które oprócz skutecznej ochrony przeciwsłonecznej intensywnie pielęgnują cerę, dostarczając jej potężnej dawki antyoksydantów. Zaraz obok stabilnych filtrów UVA i UVB nowej generacji, znalazły się w nim:

betaina – zatrzymuje w skórze wilgoć, poprawia elastyczność i wygładza

ekstrakt z owoców goji – poprawia elastyczność skóry i przyspiesza regenerację

hydrolat z białej herbaty – działa oczyszczająco

olej z wiesiołka – nawilża i wspiera odnowę skóry

Resibo Our Lightest – opinie

Aż 90% badanych potwierdza , że krem Our Lightest zapewnia długotrwałe nawilżenie i odżywienie skóry. 21% zauważyło natomiast zmniejszenie widoczności zaskórników, ale nie tylko liczne badania potwierdzają jego skuteczność pod względem ochrony i pielęgnacji. Polki pokochały ten produkt zaraz po tym jak pojawił się na rynku. Teraz nie bez powodu jest jednym z najlepiej sprzedających się kosmetyków marki Resibo. W opiniach użytkowniczki piszą, że to najlepszy krem przeciwsłoneczny jaki w życiu miały i nazywają go „odkryciem lata”. W katalogu KWC cieszy się oceną 4,9/5 gwiazdek przy ponad 110 opiniach.

SPF zachwycił mnie swoją lekkością. Moja wrażliwa skóra ma tendencję do zapychania, jednak ten SPF to moje odkrycie. Jest idealny pod makijaż, nie zapycha i nie przyczynia się do powstawania niedoskonałości. Świetnie chroni przed słońcem, a opakowanie jest bardzo funkcjonalne i bezpieczne - pisała jadzix_xD w katalogu KWC.

Polecane kremy z SPF50 polskich marek – TOP 3

Ultralekki krem od Resibo niewątpliwie stał się wakacyjnym ulubieńcem Polek, ale nie jest jedynym kosmetykiem, który zasługuje na szczególną uwagę. Zaraz obok koreańskich hitów na listach polecanych kremów z SPF50 pojawiają się także produkty z ofert polskich marek, które cieszą się równie wysokimi opiniami w sieci. Oto one.

View Burdaffi on the source website

Pełny tekst

Spis treści :

Szok na Wawelu. Polskie królowe nie miały pojęcia, do czego są szykowane

Randka w ciemno na Wawelu. Posłowie bezwstydnie oszukiwali królów

Ponad 170 cm wzrostu i jasne włosy? Jak naprawdę wyglądała królowa Jadwiga

Koronacja Jadwigi na króla Polski. Jak powitano małoletnią Andegawenkę?

Śmierć Jadwigi i kryzys na Wawelu. Jagiełło chciał rzucić wszystko i uciekać

Polskie królowe późnego średniowiecza nie były szykowane do rządzenia. Wychowywane według surowego ideału virgo angelicata , zamiast polityki poznawały zasady skromności, haftu i śpiewu. Gdy trafiały na Wawel, często nie znały nawet języka swoich poddanych, a z mężem widywały się po raz pierwszy w dniu ślubu. Jak młodziutka Jadwiga Andegaweńska i jej następczynie odnalazły się w świecie twardej wawelskiej dyplomacji? Oto kulisy dynastycznych mariaży, które decydowały o losach polskiej korony.

Szok na Wawelu. Polskie królowe nie miały pojęcia, do czego są szykowane

Żadna z polskich królowych późnego średniowiecza nie była przewidziana do objęcia tronu w Polsce. Żadnej też nie szykowano do tej roli, nie zapoznawały się więc one z językiem czy kulturą kraju , w którym w rezultacie przyszło im rządzić. Wszystkie niewątpliwie przeszły standardowe, jak na owe czasy, przeszkolenie w dyplomacji, obyciu, konwersacji, nauce haftu i śpiewu – na różnym poziomie, w zależności od planów wobec nich.

Ideałem średniowiecznego wychowania królewskich córek było tzw. virgo angelicata . Autorzy pedagogicznych traktatów kładli nacisk przede wszystkim na wychowanie moralne – religijność, pokorę, umiarkowanie, skromność, powściągliwość w mowie i oczywiście dziewictwo. Aby przyszła władczyni nie zajmowała się rzeczami zbędnymi, dawano jej opiekunkę , która czuwała nad nią cały czas i jeśli potrafiła czytać, kształciła ją w śpiewie i dostojnym zachowaniu, zajmując jej w ten sposób cały dzień.

Można się domyślać, że mniej nacisku położono na wychowanie i przygotowanie do objęcia rządów w przypadku Anny Cylejskiej i Zofii Holszańskiej , które po śmierci ojców wychowywały się na dworach swoich krewnych , którzy zdecydowanie mniej dbali o nie niż o swoje córki. Ale już w przypadku Elżbiety Rakuszanki , także wychowywanej na obcym dworze, mamy potwierdzenie, że zarówno ona, jak i jej brat odebrali bardzo staranne wykształcenie.

Randka w ciemno na Wawelu. Posłowie bezwstydnie oszukiwali królów

Niewątpliwie uroda przyszłych władczyń mogła wzmacniać planowane mariaże. Tak było w przypadku Zofii Holszańskiej, choć należy pamiętać, że był to jeszcze okres, kiedy nie wysyłano portretów – nawet upiększonych – kobiet . Zarówno władca, jak i jego wybranka dowiadywali się, jak wyglądają po przybyciu do Krakowa i skomplikowanych procedurach zaręczynowych, które w jego imieniu prowadzili wytypowani posłowie.

Oni to najczęściej pierwsi widzieli swoją kolejną władczynię, i nie zawsze prawdę o jej wyglądzie przekazywali monarsze. Jedynie Elżbieta Granowska miała tę przewagę, że znała Władysława Jagiełłę jeszcze z lat swojej młodości. Choć wówczas nie przypuszczała zapewne, że sama kiedyś zasiądzie u jego boku.

Ponad 170 cm wzrostu i jasne włosy? Jak naprawdę wyglądała królowa Jadwiga

Jak wyglądały przygotowania królewny Jadwigi do objęcia korony w Polsce ? Ludwik Węgierski dbał o dobre wykształcenie córek, znały łacinę i węgierski. Jadwiga uczyła się także niemieckiego z racji planów poślubienia Wilhelma. Jego podstawy poznała zapewne, przebywając na austriackim dworze.

Siostra Jadwigi, Maria, pierwotnie przeznaczona na tron krakowski, zapewne uczyła się także polskiego, czy znała go Jadwiga? Jej wybór na tron polski został ostatecznie potwierdzony dopiero wiosną 1383 roku. Możliwe, że zaczęła wówczas naukę tego języka , wcześniej zaś mogła znać jedynie kilka zwrotów. Z panami polskimi rozmawiała zapewne po łacinie . Odebrała staranne wykształcenie muzyczne, haftu, życia dworskiego, jeździła konno. Umiała czytać, nie wiadomo jednak, czy umiała pisać.

Opisując ją kronikarze przede wszystkim wychwalali urodę Andegawenki , jednak nie zachowały się żadne współczesne portrety królowej . Nie wiadomo nawet, czy powstały. Znamy jednak badania jej szczątków, które przekazały nam informacje o smukłej, wysokiej kobiecie (różne przeliczniki jej kości dawały średnią wzrostu ok. 175–178 cm) o jasnych włosach. Tak jednak wyglądała w wieku dojrzałym. Panowie polscy zapewne ujrzeli ładną, jasnowłosą, być może wyrośniętą ponad wiek 10-latkę.

Jan Długosz opisywał ją jako osobę łagodną, a przede wszystkim wstydliwą ( pudica ) , które to słowo należy tłumaczyć raczej właśnie jako skromną niż introwertyczną. Ale takie też były zasady ówczesnego wychowania przyszłych władczyń.

Koronacja Jadwigi na króla Polski. Jak powitano małoletnią Andegawenkę?

W granicach Królestwa Polskiego przywitał ją marszałek jej nowego dworu – najpewniej Przedbór z Brzezia (ostatni marszałek Kazimierza Wielkiego ). To on, w otoczeniu znamienitych panów polskich oraz osób z orszaku węgierskiego, powiódł ją do Krakowa. Tam już od pewnego czasu trwały przygotowania do koronacji.

Przyszła władczyni Polski na wozach wiozła olbrzymi posag w złocie, srebrze, naczyniach, tkaninach, klejnotach, perłach i dywanach . W połowie października w katedrze krakowskiej odbyła się uroczysta koronacja Jadwigi na króla Polski.

Śmierć Jadwigi i kryzys na Wawelu. Jagiełło chciał rzucić wszystko i uciekać

Po śmierci Jadwigi Andegaweńskiej sytuacja Władysława Jagiełły w Królestwie Polskim uległa sporej zmianie . Władca, traktowany przez część panów polskich tylko jako małżonek królowej, starał się od początku swojego panowania zebrać w koło siebie zaufanych ludzi, aby w oparciu o nich utworzyć własne stronnictwo i przeciwstawić się tzw. ugrupowaniu panów krakowskich, forsujących własną politykę.

Kiedy w lipcu 1399 roku zmarła Jadwiga, wedle Długosza władca, w związku z wygaśnięciem jego praw do tronu, zamierzał wrócić na Litwę . Powstrzymano go jednak przed tym krokiem. W końcu lipca tego roku odbyło się tajne spotkanie głównych przedstawicieli panów polskich w klasztorze cystersów w Koprzywnicy, gdzie namówiono władcę do pozostania. Po powrocie do Krakowa w otoczeniu wspomnianych panów i szeregu innych przedstawicieli polskiej szlachty doszło do powtórnej elekcji Władysława Jagiełły, tym razem jako samodzielnego władcy.

Aby umocnić te postanowienia i przysięgi zgodzono się na proponowaną jeszcze przez Jadwigę Andegaweńską – przynajmniej wedle Długosza – kandydatkę na nową żonę władcy, Annę, księżniczkę z dalekiego państwa Cylia. Trudno powiedzieć, czy przekaz kronikarza o wskazaniu swojej następczyni przez Jadwigę jest prawdziwy. Faktem jest jednak, że mariaż Królestwa Polskiego z malutkim księstwem nie był w tym momencie do niczego potrzebny.

Za Anną wszak przemawiała jedna okoliczność – była wnuczką Kazimierza Wielkiego , córką jego córki Anny z małżeństwa z Jadwigą żagańską. Dla panów polskich oznaczało to dodatkowe związanie Władysława Jagiełły z krwią piastowską. Anna, urodzona pod koniec 1380 lub na początku 1381 r., od 1394 roku wychowywała się na dworze stryja, hrabiego Cylii Hermana. Jej matka po śmierci męża, Wilhelma cylejskiego, powtórnie wyszła za mąż za Ulryka księcia Tecku i nie zabrała córki ze sobą.

Źródło : Uniwersytet Śląski

Nasza ekspertka

prof. Bożena Czwojdrak

Mediewistka z Uniwersytetu Śląskiego. Laureatka nagrody im. S. Herbsta (1999) oraz konkursu im. A. Heymowskiego (2004). Współredaktorka czasopisma „Średniowiecze Polskie i Powszechne”. Zajmuje się genealogią szlachecką i możnowładczą oraz badaniami nad dworami monarchów w Polsce późnego średniowiecza. Należy do Komisji Historycznej PAN, Towarzystwa Naukowego Societas Vistulana. Jest wiceprezesem Polskiego Towarzystwa Heraldycznego oddział w Krakowie, przewodniczącą Zespołu Studiów Słowiańskich i Wschodnioeuropejskich Komitetu Nauk Historycznych PAN oraz kierownikiem Zespołu Badań nad Dworami i Elitami Władzy przy Instytucie Historii PAN w Warszawie. Współprowadząca podcast historyczny National Geographic Polska.

Pełny tekst

Spis treści:

Początki rozwoju Tajpej

Okres japoński i powojenna historia miasta

Turystyczne znaczenie miasta

Nowoczesne oblicze stolicy Tajwanu

Dlaczego warto odwiedzić Tajpej?

Położenie geograficzne miało ogromny wpływ na rozwój miasta. Tajpej znajduje się stosunkowo blisko północnego wybrzeża, a jednocześnie jest naturalnie osłonięte przez pasma górskie. Dzięki temu przez lata mogło rozwijać się jako ważny ośrodek handlowy i komunikacyjny. Obecnie stanowi serce tajwańskiej gospodarki oraz jeden z najważniejszych ośrodków technologicznych w Azji.

Klimat miasta jest wilgotny i subtropikalny. Lata bywają bardzo gorące oraz deszczowe, natomiast zimy są łagodne. Od czerwca do października region znajduje się pod wpływem tajfunów , które regularnie pojawiają się nad zachodnią częścią Oceanu Spokojnego .

Początki rozwoju Tajpej

Historia stolicy Tajwanu jest stosunkowo młoda, ale niezwykle interesująca. Zanim pojawili się osadnicy z Chin kontynentalnych, obszar obecnego miasta zamieszkiwali przedstawiciele ludów rdzennych, przede wszystkim Ketagalanowie.

Początki nowoczesnego miasta sięgają XVIII wieku , kiedy do północnej części Tajwanu zaczęli napływać osadnicy z południowo-wschodnich prowincji Chin. Powstające osady rozwijały się dzięki handlowi, szczególnie eksportowi herbaty, który w XIX wieku przyniósł regionowi znaczące korzyści gospodarcze.

Okres japoński i powojenna historia miasta

W drugiej połowie XIX wieku Tajpej zaczął pełnić coraz ważniejszą funkcję administracyjną. Dynamiczny rozwój został jednak przerwany przez wydarzenia związane z I wojną chińsko-japońską. W 1895 roku Tajwan przeszedł pod panowanie Japonii , a Tajpej funkcjonował pod nazwą Taihoku. Okres japoński pozostawił trwały ślad w przestrzeni miejskiej. Powstały budynki administracyjne oraz nowoczesna infrastruktura. Wiele charakterystycznych obiektów, które można oglądać do dziś, wywodzi się właśnie z tego okresu.

Po zakończeniu II wojny światowej Tajwan znalazł się ponownie pod kontrolą władz chińskich. Przełomowym momentem okazał się rok 1949 , gdy po zwycięstwie komunistów w chińskiej wojnie domowej do Tajpej przeniósł się rząd Czang Kaj-szeka. Od tego czasu miasto pełni funkcję stolicy państwa i pozostaje centrum życia politycznego Tajwanu.

Turystyczne znaczenie miasta

Jednym z największych atutów stolicy Tajwanu jest różnorodność. W ciągu jednego dnia można zwiedzić zabytkową świątynię, odwiedzić jedno z najważniejszych muzeów prezentujących sztukę i artefakty dawnych Chin, podziwiać panoramę miasta z wysokości ponad 500 metrów, a wieczorem wybrać się na słynny nocny targ.

Dużą rolę odgrywa również wygodny transport publiczny . Rozbudowana sieć metra pozwala szybko dotrzeć do najważniejszych atrakcji, a nowoczesne połączenia kolejowe umożliwiają sprawne podróżowanie po całym Tajwanie.

Turystów przyciągają także walory przyrodnicze. Na obrzeżach miasta znajdują się wzgórza, gorące źródła i szlaki prowadzące przez zielone krajobrazy północnego Tajwanu . Dzięki temu Tajpej może być zarówno celem city breaku , jak i punktem wyjścia do dalszego poznawania wyspy.

Najważniejsze zabytki

Dużym zainteresowaniem cieszy się Hala Pamięci Czang Kaj-szeka . Monumentalny kompleks powstał dla upamiętnienia wieloletniego przywódcy Republiki Chińskiej, który po 1949 roku przeniósł swój rząd na Tajwan. Rozległy plac, reprezentacyjne schody oraz charakterystyczna architektura sprawiają, że jest to jedno z najbardziej rozpoznawalnych miejsc w Tajpej. Sam Czang Kaj-szek pozostaje jednak postacią budzącą liczne kontrowersje. Krytycy zwracają uwagę na autorytarny charakter jego rządów oraz akty terroru.

Osoby zainteresowane historią i sztuką powinny odwiedzić Narodowe Muzeum Pałacowe . Placówka przechowuje jedną z najcenniejszych kolekcji chińskich dzieł sztuki na świecie. W zbiorach znajdują się bezcenne porcelany, malowidła oraz inne artefakty liczące nawet kilka tysięcy lat.

Nieodłącznym elementem krajobrazu miasta są również świątynie. Największą sławą cieszy się świątynia Longshan , której początki sięgają XVIII wieku. To doskonały przykład tradycyjnej architektury religijnej oraz miejsce, gdzie można obserwować codzienne praktyki duchowe mieszkańców.

Warto odwiedzić także świątynię Konfucjusza, świątynię Bao’an oraz Xingtian . Każda z nich prezentuje nieco inny charakter i pozwala lepiej poznać lokalne tradycje religijne.

Taipei 101 i nocne targi

Najbardziej rozpoznawalnym symbolem miasta pozostaje Taipei 101 . Gdy ukończono jego budowę w 2004 roku, był najwyższym budynkiem świata. Wieżowiec mierzy ponad 500 metrów i do dziś należy do najbardziej charakterystycznych obiektów Azji . Tarasy widokowe pozwalają podziwiać panoramę całego miasta oraz otaczających je gór.

Ważnym punktem na mapie miasta są również nocne targi . Szczególną popularnością cieszy się targ w Shilin, który wieczorami zamienia się w tętniące życiem centrum gastronomiczne. To właśnie tam można spróbować wielu charakterystycznych potraw kuchni tajwańskiej i poczuć atmosferę codziennego życia mieszkańców.

Nowoczesne oblicze stolicy Tajwanu

Tajpej jest jednym z najważniejszych centrów technologicznych Azji. Swoje siedziby lub regionalne biura posiadają tutaj liczne firmy związane z nowymi technologiami, elektroniką i informatyką . Dynamiczny rozwój sektora high-tech sprawił, że miasto stało się symbolem gospodarczego sukcesu Tajwanu.

Nowoczesność widoczna jest również w przestrzeni miejskiej. Obok historycznych świątyń znajdują się futurystyczne wieżowce, nowoczesne centra handlowe oraz innowacyjne rozwiązania transportowe. Mimo intensywnej urbanizacji miasto zachowuje stosunkowo wysoki poziom komfortu życia, a liczne parki i tereny zielone pozwalają odpocząć od wielkomiejskiego zgiełku.

Dlaczego warto odwiedzić Tajpej?

Tajpej nie jest wyłącznie nowoczesną metropolią ani jedynie historycznym ośrodkiem pełnym zabytków. Jego siłą pozostaje różnorodność oraz umiejętne łączenie tradycji z nowoczesnością.

Podczas zwiedzania można jednocześnie poznawać historię regionu, podziwiać wyjątkową architekturę, odkrywać lokalną kulturę i korzystać z udogodnień jednego z najlepiej rozwiniętych ośrodków technologicznych regionu. To właśnie dlatego Tajpej coraz częściej pojawia się na listach najciekawszych kierunków podróży w tej części świata .

Dla osób zainteresowanych historią, kulturą, architekturą i współczesnym obliczem Azji stolica Tajwanu stanowi miejsce, które zdecydowanie warto uwzględnić w planach podróżniczych.

Źródło : National Geographic Traveler

Nasza autorka

Marzena Wardyn-Kobus

Autorka tekstów z pogranicza przyrody, kultury i podróży. W serwisie tworzy artykuły popularnonaukowe o otaczającym nas świecie, łącząc rzetelną wiedzę z przystępnym językiem i dbałością o szczegóły. Pisze, by zachęcać innych do uważnego kontaktu z przyrodą – nawet tą najbliższą, tuż za domem. Kaszubka mieszkająca na Kujawach, zakochana w górskich szlakach i leśnych bezdrożach. Jej przydomowy ogródek to strefa zrównoważonego eksperymentowania – dąży do tego, by uprawiać rośliny ekologicznie, z szacunkiem dla natury. Wolne chwile spędza z książką, wędrując po lesie lub tworząc makramy.