FlashFeed

Pełny tekst

Spis treści:

Makabryczne zwyczaje ludu Fore i odkrycie kuru

„Śmiejaca się śmierć": p rzebieg choroby kuru

Ostatni przypadek kuru

Badania nad kuru: odkrycie prionów i Nobel

W 1957 r. amerykański uczony Daniel Carleton Gajdusek odkrył na Papui-Nowej Gwinei tajemniczą chorobę, lokalnie zwaną kuru . Atakowała ona mózg, stopniowo go niszcząc i doprowadzając w końcu do śmierci. Najbardziej zagadkowe było to, że chorowali wyłącznie członkowie plemienia Fore, które praktykowało rytualny kanibalizm .

Makabryczne zwyczaje ludu Fore i odkrycie kuru

Nazwa schorzenia pochodzi od słowa kuria lub guria , co w języku Fore oznacza „drżenie” i odnosi się do charakterystycznych drgawek u chorych. Papuasi tłumaczyli kuru czarami, ale badania prowadzone przez dr. Michaela Alpersa i antropolog Shirley Lindenbaum wykazały, że choroba ta rozprzestrzeniała się wśród członków plemienia właśnie z powodu ich kanibalistycznych praktyk pogrzebowych .

Mieli oni bowiem makabryczny zwyczaj spożywania ciał zmarłych, a za najcenniejszy organ uważano mózg – przywilej jego zjedzenia miała najbliższa rodzina. Wierzono, że spożycie ciała zmarłego krewnego pomaga uwolnić jego ducha i przywrócić siły życiowe wspólnocie . Epidemia kuru uderzała najmocniej w kobiety i dzieci, u których choroba występowała od ośmiu do dziewięciu razy częściej niż u dorosłych mężczyzn. Ci ostatni częściej jedli kawałki ludzkiego mięsa, podczas gdy kobiety „wyróżniano” mózgami. Poza tym to kobiety myły ciała zmarłych, a także nacierały sobie mózgami twarz.

Wtedy nikt jeszcze nie wiedział, że to właśnie w mózgach krył się nieznany nauce patogen i że makabryczne rytuały Fore doprowadzą do ważnego odkrycia w medycynie, a samych badaczy do nagrody Nobla.

„Śmiejąca się śmierć”: przebieg choroby kuru

Tajemnicza choroba zaczynała się od bółow brzucha, kończyn i stawów oraz utraty masy ciała. Potem rozwijały się problemy z koordynacją ruchów i chodzeniem , drżenie ciała, mimowolne ruchy, oczopląs i dysfazja (zaburzenia mowy) . Po pewnym czasie chory mógł już tylko siedzieć. Na samym zaś końcu chory był całkowicie bezwolny, leżący, a dysfazja przybierała postać przypominającą ataki patologicznego śmiechu. Choroba była nieuleczalna.

Ostatni przypadek kuru

Odkąd kanibalizm został urzędowo zakazany , częstotliwość zachorowań stopniowo spadała. Jeszcze w latach 50. XX wieku na kuru umierał co setny członek plemienia Fore. Ponieważ choroba charakteryzuje się długim okresem inkubacji, ostatni przypadek śmierci odnotowano w 2005 roku . Rytualny kanibalizm zapewne był pokątnie praktykowany jeszcze długo po zakazie.

Badania nad kuru: odkrycie prionów i Nobel

Badania Gajduska nad kuru zostały uhonorowane Nagrodą Nobla w 1976 r. Jednak początkowo naukowcom nie udało się znaleźć wirusów ani bakterii odpowiedzialnych za kuru. Wówczas Stanley Prusiner wysnuł teorię, którą z początku wyśmiano: że chorobę wywołują zaraźliwe białka.

Prusiner zajął się tym tematem w 1972 r., gdy jeden z jego pacjentów w szpitalu uniwersyteckim University of California w San Francisco zmarł na chorobę Creuzfelda-Jakoba, która podobnie jak kuru, niszczy mózg. 10 lat później na łamach „Science” dowodził, że tego typu choroby neurodegeneracyjne mogą być wywoływane przez „białkopodobną cząsteczkę zakaźną”, czyli prion.

Miał mocne podstawy: kilka lat wcześniej Tikvah Alper z Medical Research Council’s Radiopathology Unit dowiódł, że czynnik wywołujący chorobę Creuzfelda-Jakoba jest całkowicie niewrażliwy na promieniowanie UV, tak silne że zniszczyłoby dowolny materiał genetyczny.

Wkrótce potem matematyk John Stanley Griffith z Bedford College w Londynie opracował model zakładający, że inna podobna choroba – trzęsawka owiec i kóz – przenoszona jest przez zakaźne białka. W publikacji w „Nature” z 1967 r. podkreślał jednak, że nie ma obaw, by ten pomysł „przewrócił całą teorię biologii molekularnej do góry nogami”.

Bezpośrednio po publikacji praca Prusinera nie spotkała się z większym zainteresowaniem . Z czasem obojętność przerodziła się nawet w krytykę. W grudniu 1986 r. w czasopiśmie „Discover” ukazała się karykatura Prusinera opatrzona komentarzem: „Nasza zabawa nazywa się sława, ale czy ma coś wspólnego z nauką?”. Okazało się, że ma. 11 lat później Stanley Prusiner dostał nagrodę Nobla , a badania nad prionami trwają do dziś.

Od tego czasu priony stały się jednym z największych wyzwań medycyny i doprowadziły do globalnych strat w hodowli zwierząt, wywołując tzw. c horobę wściekłych krów (BSE) . Badania nad nimi wciąż trwają.

Źródło: archiwum NG.

Pełny tekst

Blisko 1000 wystawców z 35 krajów, w tym ponad 80 kanadyjskich przedsiębiorstw, instytucji i organizacji branżowych, udział ministra obrony narodowej Kanady Davida McGuinty'ego oraz ministra odpowiedzialnego za handel międzynarodowy Kanady Manindera Sidhu – tegoroczny Międzynarodowy Salon Przemysłu Obronnego, który odbędzie się od 8 do 11 września w Targach Kielce, zapowiada się jako jedno z najważniejszych wydarzeń sektora obronnego w Europie. Po raz pierwszy w historii Kanada wystąpi jako Kraj Wiodący MSPO, co oznacza nie tylko rozbudowaną ekspozycję narodową, ale także wyjątkową rangę polityczną, wojskową i gospodarczą wydarzenia.

Pełny tekst

Fryzura Kate Middleton od lat jest jednym z jej najbardziej rozpoznawalnych elementów wizerunku. Niezależnie od tego, czy księżna Walii pojawia się w eleganckiej stylizacji podczas oficjalnego wydarzenia, czy wybiera bardziej naturalny look, jej włosy zawsze są pełne blasku. Choć za tym efektem stoi zapewne sztab stylistów, okazuje się, że jednym z elementów jej pielęgnacyjnej rutyny jest nawilżający szampon dostępny również w Polsce.

Ulubiony szampon Kate Middleton to kultowy Kérastase Nutritive Bain Satin

Jednym z kosmetyków, po które regularnie sięga Kate Middleton, jest Kérastase Nutritive Bain Satin, czyli odżywczy szampon przeznaczony do włosów suchych i pozbawionych blasku. Produkt należy do jednej z najbardziej znanych linii marki, stworzonej z myślą o intensywnej regeneracji i przywracaniu włosom miękkości.

Nie jest tajemnicą, że charakterystyczna fryzura księżnej Walii wymaga odpowiedniej pielęgnacji. Jej włosy są często poddawane stylizacji przy użyciu wysokiej temperatury, a także regularnie poddawane koloryzacji, co może wpływać na ich kondycję. W takich przypadkach samo mycie nie powinno ograniczać się wyłącznie do oczyszczania. Równie ważne jest dostarczanie włosom składników, które pomagają utrzymać ich elastyczność i zdrowy wygląd.

Kérastase Nutritive Bain Satin został opracowany właśnie z myślą o takich potrzebach. Formuła ma pomagać zatrzymać wilgoć we włóknach włosa, wygładzać ich powierzchnię i sprawiać, że pasma stają się bardziej podatne na układanie.

View Burdaffi on the source website

Kérastase Nutritive Bain Satin jest dostępny w Polsce w wielu drogeriach, a jego cena zależy od pojemności oraz miejsca zakupu. Za opakowanie 80 ml trzeba zapłacić zazwyczaj około 70 zł , natomiast większe wersje 250 ml kosztują około 150 zł . Jeśli nie testowałaś nigdy tego produktu, opcja 80-mililitrowa opcja "travel size" to świetny wybór na start.

Co znajdziemy w składzie ulubionego szamponu księżnej Kate?

Jednym z ważniejszych składników są proteiny roślinne pozyskiwane z ziaren pszenicy, kukurydzy i soi. Ich zadaniem jest wzmacnianie struktury włosa oraz poprawa jego odporności na uszkodzenia. Proteiny działają niczym uzupełnienie ubytków w powierzchni włókna, dzięki czemu włosy mogą stać się gładsze i bardziej sprężyste.

W formule znajduje się również niacynamid , czyli witamina B3, która w ostatnich latach zrobiła ogromną karierę zarówno w pielęgnacji skóry, jak i włosów. W kosmetykach do włosów składnik ten wspiera barierę ochronną i pomaga utrzymać odpowiedni poziom nawilżenia.

Czy ulubiony szampon Kate Middleton sprawdzi się u każdego?

Choć wizja włosów jak u księżnej Walii brzmi kusząco, warto pamiętać, że nawet najlepszy kosmetyk nie będzie odpowiedni dla wszystkich typów włosów . Kérastase Nutritive Bain Satin najlepiej sprawdzi się przede wszystkim u osób, których pasma są suche, matowe, szorstkie lub wymagają dodatkowego wygładzenia.

To dobry wybór dla włosów, które trudno ujarzmić po myciu, mają tendencję do puszenia się albo regularnie są narażane na działanie suszarki, prostownicy czy lokówki. Dzięki składnikom odżywczym kosmetyk pomaga poprawić ich wygląd i sprawiać, że stylizacja staje się łatwiejsza.

Nie będzie natomiast najlepszym rozwiązaniem dla osób z bardzo cienkimi włosami, które szybko tracą świeżość i potrzebują przede wszystkim lekkiego oczyszczenia. Bogatsze formuły mogą w takim przypadku okazać się zbyt intensywne.

Inne, sprawdzone szampony proteinowe znajdziesz tutaj.

View Burdaffi on the source website