„Zima pod znakiem Wrony" Kasi Adamik już dostępna na CANAL+

Pełny tekst

„Zima pod znakiem Wrony” trafiła w lipcu 2026 roku do streamingu. Psychologiczny thriller Kasi Adamik, inspirowany opowiadaniem Olgi Tokarczuk, można oglądać w serwisie CANAL+. To propozycja dla widzów, którzy cenią kino historyczne opowiedziane z kobiecej perspektywy, duszną atmosferę i napięcie budowane bez efektownych skrótów.

Akcja filmu rozgrywa się w Warszawie na styku 12 i 13 grudnia 1981 roku. Do miasta przyjeżdża brytyjska profesor psychiatrii Joan Andrews. Jej wizyta ma mieć charakter akademicki, ale w ciągu jednej nocy zmienia się w walkę o przetrwanie. Ulice pustoszeją, telefony milkną, a wprowadzenie stanu wojennego sprawia, że każda decyzja może mieć nieprzewidywalne konsekwencje.

W tym artykule:

„Zima pod znakiem Wrony” już w streamingu

Film Kasi Adamik pokazuje Warszawę w pierwszych godzinach stanu wojennego

Obsada thrillera „Zima pod znakiem Wrony”

„Zima pod znakiem Wrony” powstała na podstawie tekstu Olgi Tokarczuk

„Zima pod znakiem Wrony” już w streamingu

Od lipca 2026 roku „Zima pod znakiem Wrony” jest od początku lipca dostępna w serwisie CANAL +. Film wcześniej trafił do polskich kin, a teraz można zobaczyć go w domowym zaciszu.

Produkcja łączy psychologiczny thriller , kino historyczne i polityczną opowieść o jednostce wrzuconej w sam środek wydarzeń, których nie rozumie. Główną bohaterką jest Joan Andrews, brytyjska profesor psychiatrii przyjeżdżająca do Warszawy na konferencję naukową.

Początkowo wszystko przebiega zgodnie z planem. Joan ma wygłosić wykład, wziąć udział w oficjalnym bankiecie i wrócić do hotelu. Jej wystąpienie zostaje jednak gwałtownie przerwane przez antykomunistyczny protest, a kolejne wydarzenia sprawiają, że przewidywalna podróż służbowa zmienia się w pełną napięcia ucieczkę.

View oEmbed on the source website

Film Kasi Adamik pokazuje Warszawę w pierwszych godzinach stanu wojennego

Po bankiecie Andrews trafia do niewielkiego mieszkania na Ursynowie . Pomaga jej Alina, młoda doktorantka, która miała być przewodniczką profesor po Warszawie. Kobieta obiecuje, że wróci po Joan następnego ranka, ale nie pojawia się, a telefon przestaje działać.

W mieszkaniu narasta klaustrofobiczne poczucie izolacji. Bohaterka nie zna miasta, nie mówi płynnie po polsku i nie rozumie politycznych kodów, dla mieszkańców Warszawy są oczywistych. Gdy 13 grudnia 1981 roku zostaje wprowadzony stan wojenny, jej obcość przestaje być wyłącznie kulturowym dyskomfortem. Staje się realnym zagrożeniem.

Na ulicach pojawiają się wojskowe transportery, komunikacja zamiera, a miasto zostaje sparaliżowane przez strach i niepewność. Joan nie wie, komu może zaufać ani jak interpretować zachowania spotykanych osób. Każdy gest, spojrzenie czy brak odpowiedzi może oznaczać niebezpieczeństwo.

Obsada thrillera „Zima pod znakiem Wrony”

W rolę Joan Andrews wciela się Lesley Manville. Brytyjska aktorka buduje swoją bohaterkę z drobnych gestów, powściągliwości i narastającego napięcia. Joan nie jest klasyczną bohaterką kina akcji. To osoba przyzwyczajona do analizy ludzkiego zachowania, która nagle sama zostaje wystawiona na działanie ekstremalnego stresu.

Alinę gra Zofia Wichłacz. Choć jej bohaterka znika na początku opowieści, jej nieobecność staje się jednym z głównych źródeł napięcia. Joan nie wie, czy doktorantka została zatrzymana, czy jest w niebezpieczeństwie, czy może świadomie pozostawiła ją samą.

W obsadzie filmu znaleźli się również Andrzej Konopka, Sascha Ley i Tom Burke.

„Zima pod znakiem Wrony” powstała na podstawie tekstu Olgi Tokarczuk

Scenariusz filmu został zainspirowany opowiadaniem Olgi Tokarczuk „Profesor Andrews w Warszawie” . Historia pozwala spojrzeć na pierwsze godziny stanu wojennego z perspektywy osoby z zewnątrz — pozbawionej historycznego kontekstu i lokalnych sposobów radzenia sobie z opresyjną rzeczywistością.

Dzięki temu polityczne wydarzenia nie są jedynie tłem. Wpływają na każdą decyzję bohaterki, jej relacje z innymi ludźmi oraz sposób, w jaki odczytuje otaczający ją świat.

Scenariusz napisali Kasia Adamik, Sandra Buchta i Sandra Coxon . Tekst otrzymał specjalne wyróżnienie podczas Cannes ScripTeast w 2018 roku.