FlashFeed

Pełny tekst

W wieku 75 lat zmarł Bogusław Zmudziński – polski filmoznawca, wykładowca akademicki, krytyk oraz organizator życia kulturalnego, w tym inicjator i dyrektor polskich festiwali filmowych.

Kim był Bogusław Zmudziński?

Bogusław Zmudziński urodził się 7 maja 1951 roku. Z ojczystego Opola do Krakowa przeprowadził się na studia na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie ukończył prawo oraz filozofię. Prędko jednak wyszedł z murów swojej Alma Mater – w długiej karierze akademickiej wykładał na krakowskiej ASP (od 1975 roku) oraz AGH, gdzie również z jego inicjatywy utworzony został Wydział Nauk Społecznych Stosowanych, przemianowany ostatecznie na Wydział Humanistyczny. Mimo bliskich akademickich związków z filozofią, kino pozostawało jego pasją i przestrzenią zawodowej ekspresji – wystarczy spojrzeć na jego obszerną pracę o twórczości Jana Švankmajera (zobaczysz ja TUTAJ ). Dlatego też był członkiem Stowarzyszenia Filmowców Polskich, Międzynarodowego Stowarzyszenia Twórców Animacji. Jako ekspert wspierał także działanie Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej.

Zmudziński był również mocno zaangażowany w kształtowanie panoramy polskiego i międzynarodowego życia filmowego. Od 1989 do początku nowego millennium był prezesem DKF-u Uniwersytetu Jagiellońskiego "Rotunda". Jeszcze w trakcie jego prowadzenia zasiadał w Radzie Programowej Krakowskiego Festiwalu Filmowego, a także w zespole selekcyjnym, odpowiadając za dobór tytułów do kolejnych edycji imprezy. To właśnie z jego inicjatywy festiwal powołał nagrodę Smoka Smoków – wręczaną wybitnym autorom za całokształt twórczości artystycznej.

W 1994 roku założył Międzynarodowy Festiwal Filmowy "Etiuda", który od samych początków dawał przestrzeń twórczej ekspresji studentom szkół filmowych z całego świata. Do 2005 roku pełnił też rolę dyrektora artystycznego tego festiwalu – po jego odejściu impreza zmieniła nazwę na do dziś obowiązujące "Etiuda&Anima", rozszerzając się o bogatą ofertę kina animowanego, pełno- oraz krótkometrażowego.

Warta odnotowania jest także jego działalność krytyczno-filmowa. W 2008 roku odpowiadał za powstanie 12-odcinkowego cyklu " Sztuka dokumentu ", gdzie przyjrzał się najwybitniejszym rodzimym twórcom dokumentalnym: od Kazimierza Karabasza po Macieja Drygasa . Razem z Mikołajem Jazdonem Zmudziński zajął się napisaniem scenariusza tegoż cyklu. Regularnie publikował także na piśmie, między innymi w miesięczniku "KINO" czy Tygodniku Powszechnym. W publikacjach zbiorowych pisał też o wybitnych personach światowego kina, w pracach filmoznawczych bywał zarówno autorem, jak i redaktorem. Podpisał się pod przekrojowymi monografiami Wima Wendersa , Andrieja Tarkowskiego , Michelangelo Antonioniego czy Romana Polańskiego . Za swoją pracę otrzymał między innymi Złoty Medal za Długoletnią Służbę oraz odznaczenie Honoris Gratia przyznane mu przez prezydenta Miasta Krakowa Jacka Majchrowskiego .