FlashFeed

Ewa Pajor rzadko mówi o swojej karierze w kategoriach spektakularnych zwrotów akcji. W jej opowieści więcej jest przesunięć niż przełomów: zmiana miejsca, języka, rytmu życia. Zaczęło się wcześnie, kiedy wyjazd z domu rodzinnego w wieku 12 lat stał się pierwszym testem nie talentu, tylko odporności. Z czasem te doświadczenia przestały być wyjątkiem, a stały się standardem. Właśnie od tego momentu zaczyna się jej historia, opowiedziana nie przez pryzmat wyników, ale kosztów, jakie trzeba było ponieść, żeby w ogóle dojść do poziomu, na którym dziś funkcjonuje. Najtrudniejsza decyzja Ewy PajorKiedy dziś mówi o swojej karierze, nie wskazuje finału Ligi Mistrzyń ani transferu do Barcelony jako najtrudniejszego momentu. Wraca znacznie dalej, do chwili, w której jako dwunastoletnia dziewczynka musiała zostawić wszystko, co znała.Był rodzinny dom, rodzeństwo, codzienność w małej miejscowości. Było też marzenie o grze w piłkę. „Może nie nazwałabym tego poświęceniem, bo ja pragnęłam grać w piłkę. Chciałam trafić do kobiecej drużyny i to się stało w wieku 12 lat. Myślę, że to był najcięższy moment dla mnie. Całe szczęście wyjechała ze mną moja siostra do Konina, do bursy”.Wyjazd oznaczał rozstanie z rodziną, z którą była wyjątkowo związana. „Musiałam opuścić dom rodzinny. Mam dużą rodzinę, jestem bardzo zżyta z moim rodzeństwem. Zawsze byliśmy razem, czy to podczas wakacji, czy na co dzień. To właśnie tam czuję się najlepiej i dalej tak się czuję. Myślę, że było to pierwsze wyzwanie, które bardzo wiele mnie nauczyło”.Tęsknota nie minęła wraz z kolejnymi sukcesami. „Oczywiście tęskniłam. I dalej tęsknię. To się nie zmieni. Tęsknię za tym, skąd pochodzę, za moją rodziną”.Pytana o to, czego brakuje jej najbardziej, nie mówi o konkretnych miejscach ani wydarzeniach. Chodzi o rzeczy, które zwykle docenia się dopiero z perspektywy czasu. „Takich po prostu codziennych rzeczy. Że wstaję i jestem z moją rodziną, mogę spędzać z nimi czas. Gdy mam wakacje, to właśnie z rodziną spędzam większość wolnego czasu”.Choć Ewa Pajor podróżuje po całym świecie, każdy wolny moment wykorzystuje podobnie. „Oczywiście wyjeżdżam też odpocząć i skorzystać z wakacji, ale zazwyczaj są one bardzo krótkie. Potem od razu wracam do domu, żeby spędzić czas z moimi najbliższymi”.Lekcja z WolfsburgaPo sześciu latach spędzonych w Koninie przyszedł kolejny etap. Wolfsburg. Jeden z najlepszych klubów Europy i pierwsze doświadczenie życia za granicą. To właśnie tam, jak przyznaje Ewa, zrozumiała, czym naprawdę jest profesjonalny sport.„W Wolfsburgu poczułam, że bez tej codziennej pracy nie da się funkcjonować na najwyższym poziomie. Nie chodzi tylko o boisko. Chodzi też o to, żeby dbać o siebie, dobrze jeść, dobrze spać. Z czasem zrozumiałam również, jak wiele zależy od naszej głowy i jak bardzo trzeba o nią dbać”.Lata spędzone w Niemczech zmieniły jej podejście do sportu, ale również do samej siebie: „To całe doświadczenie i wszystkie lata spędzone w świetnych klubach nauczyły mnie, że kluczowe są ciężka praca i cierpliwość. Tego nauczył mnie właśnie pierwszy wyjazd za granicę. Wyjeżdżając do Wolfsburga, odstawałam pod każdym względem. Dlatego cierpliwość, ciężka praca, nieustępliwość i waleczność były dla mnie kluczowe. I dalej są”.„Często płakałam do poduszki”Patrząc z zewnątrz, łatwo zobaczyć medale, trofea i kolejne rekordy. Znacznie trudniej dostrzec samotność, która często towarzyszy młodym sportowcom. Pajor nie ukrywa, że takich momentów było wiele: „Oczywiście, że były ciężkie momenty. Ten pierwszy wyjazd za granicę bez znajomości języka. Młoda zawodniczka w wieku 18 lat. To był ciężki moment”.Mimo to Ewa Pajor nigdy nie dopuściła do siebie myśli o rezygnacji. „W żadnym momencie nie powiedziałam, że chcę wrócić do domu”.Przyznaje jednak, że droga do miejsca, w którym jest dziś, nie była pozbawiona bólu. „Było ciężko. Często płakałam do poduszki. Często z moją siostrą po prostu zamykałyśmy się w domu i byłyśmy dla siebie. To były ciężkie chwile”.Po chwili bohaterka ELLE VOICES dodaje zdanie, które właściwie podsumowuje całą jej historię: „Nie, pomimo tych ciężkich momentów, których było wiele, nigdy nie chciałam się poddać i nigdy nie chciałam zrezygnować z tego, co kocham najbardziej”.

Słoneczne wzgórza, zapach cyprysów, rozgrzane powietrze i soczyste cytrusy. Toskania nie tylko rozpieszcza zmysły krajobrazem, ale też inspiruje najpiękniejsze zapachy. W końcu nowoczesne perfumy to nie tylko zestawienie aromatów. To raczej mieszanka emocji i wspomnień zamkniętych w szkle.Dolce Gabbana – Light BlueLight Blue to klasyka, która nigdy się nie nudzi i wciąż urzeka swoją świeżością. Nuty głowy to soczyste jabłko Granny Smith, cytryna sycylijska i dzwonek. W skrócie, to trio, które działa jak łyk chłodnej lemoniady w upalny dzień. W sercu zapachu rozwijają się delikatne kwiaty jaśminu i białej róży, otulone odrobiną bambusa. Nuty bazy, czyli cedr, ambra i piżmo, sprawiają, że całość pozostaje na skórze długo, zachowując charakter lekki, ale wyrazisty. Jest niezwykle kobiecy, ale też energiczny, co czyni go zapachem ponadczasowym. Świetnie sprawdza się latem, szczególnie w ciągu dnia. To zapach, który nie przytłacza, ale zostaje w pamięci. View Burdaffi on the source website Jo Malone – Wood Sage Sea SaltTo zapach inny niż wszystkie – słony, drzewny i niezwykle autentyczny. Na początku czuć mineralną świeżość, która przechodzi w nuty szałwii i mchu. To perfumy, które nie starają się być słodkie ani kwiatowe – są surowe, ale eleganckie. Idealnie pasują do minimalistycznego stylu życia, do lnianych ubrań i bosego chodzenia po plaży. Są bardzo trwałe, ale nieinwazyjne – otulają skórę jak morska mgła. Pasują zarówno kobietom, jak i mężczyznom. To wybór dla tych, którzy cenią indywidualność i nienachalny luksus. View Burdaffi on the source website Maison Margiela – Replica Under the Lemon TreesKwintesencja lata w cytrusowym sadzie. Under the Lemon Trees otwiera się soczystą cytryną i limonką, które natychmiast orzeźwiają i dodają energii. Potem pojawiają się nuty zielonej herbaty, kardamonu i kolendry, czyli pikantne, ziołowe i chłodzące. To jak chłodny cień w gorący dzień pod drzewem cytrynowym. Baza zapachu to piżmo i cedr, które utrzymują go długo i dodają elegancji. Replica jak zwykle mistrzowsko oddaje atmosferę miejsca. W tym przypadku to spokojna, letnia chwila w ogrodzie gdzieś w okolicach Toskanii. Jest idealny na dzień – lekki, ale trwały. Naturalny, a jednocześnie wyrafinowany. To zapach, który pachnie jak wspomnienie włoskich wakacji. View Burdaffi on the source website Guerlain – Aqua Allegoria Mandarine BasilicDziała jak poranny zastrzyk radości. Na początku uderza eksplozją mandarynki i pomarańczy – słodkich, soczystych i pełnych słońca. Potem pojawia się bazylia – świeża, lekko pikantna, nadająca zapachowi wyjątkowego charakteru. W sercu zapachu rozwijają się nuty zielonej herbaty, które łagodzą cytrusową ostrość. Całość bazuje na drzewie sandałowym i bursztynie, dzięki czemu kompozycja zyskuje głębię. Mandarine Basilic to perfumy pełne energii i lekkości – idealne na lato, do noszenia w ciągu dnia. Są oryginalne, ale nie ekstrawaganckie. Flakon przypomina złotą siateczkę, jak promienie słońca na butelce. To zapach radości, swobody i włoskiego dolce vita. View Burdaffi on the source website Acqua di Parma – Blu Mediterraneo Fico di AmalfiOtwiera się orzeźwiającą eksplozją cytryny, grejpfruta i bergamotki, tworząc uczucie świeżości i wakacyjnego relaksu. Serce kompozycji zbudowano wokół nut figi – kremowej, zielonej i aksamitnej, przywołującej wspomnienie owoców dojrzewających na włoskim słońcu. Dodatkowo różowy pieprz i jaśmin nadają zapachowi pikantnej lekkości i kobiecej elegancji. W bazie odnajdujemy cedr, benzoes i drzewo figowe, które nadają trwałości i głębi. To kompozycja, która jednocześnie koi i pobudza zmysły. Zapach uniseks, wyjątkowo wszechstronny – sprawdzi się zarówno na dzień, jak i wieczór. View Burdaffi on the source website